Türk Modernleşmesi Olarak Laiklik

Öz

Türk modernleşmesi, genellikle Cumhuriyet dönemi ile başlatılsa da, kökleri Osmanlı İmparatorluğu’nun 19. yüzyıldaki reform hareketlerine dayanmaktadır. Bu süreç, siyasi ve yapısal değişimler açısından tarihsel bir bütünlük arz eder. Bu metin, Türk modernleşmesi sürecinde din ve devlet ilişkilerinin dönüşümünü, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan bir süreklilik içerisinde ele almaktadır. Türkiye’deki laiklik anlayışının, dini kamusal alandan tamamen dışlamak yerine onu Diyanet İşleri Başkanlığı aracılığıyla devlet denetimine alan özgün yapısı vurgulanmaktadır. Tanzimat’tan itibaren başlayan reformların Cumhuriyet dönemindeki radikal adımlarla nasıl bir kurumsal kimlik kazandığı ve toplumsal yapıyı nasıl yeniden şekillendirdiği açıklanmaktadır. Ayrıca, İslamcılık hareketinin bu süreçteki konumu ve laikliğin toplumsal bir uzlaşı zemini oluşturma çabası akademik bir perspektifle incelenmektedir. Sonuç olarak kaynak, Türk sekülerleşmesini Batı modellerinden ayıran tarihsel ve sosyolojik dinamikleri bütüncül bir dille özetlemektedir.